ارتباط اجتماعی
ارتباط از نظر لغوی واژه ای است عربی ازباب افتعال که در فارسی به صورت مصدری به معنای پیوند دادن،ربط دادن و به صورت اسم مصدر به معنای بستگی، پیوند، پیوستگی و رابطه استعمال می شود.ارتباط،انتقال پیام به دیگری و اساس شکل گیری جامعه است و با آن فرهنگ ها شکل می گیرد.
یکی از ابزاری که مدیر با آن سرو کار دارد نفوذ کلام است. یکی از بارز ترین شیوه های نفوذ کلام، شناخت سیستم روحی افراد و تقلید از آن است.
برای این کار باید یه دقت به افراد چشم بدوزید، به سخنانشان گوش دهید و ببینید که بیشتر از چه نوع کلماتی استفاده می کنند. آنگاه با استفاده از همان نوع کلمات و تقلید از لحن صدا،تغییرات چهره،حالات و حرکات چشمها به گونه ای با ایشان صحبت کنید که با نحوی فکر و عملکرد ذهنیشان مطابق باشد. این فن را برنامه ریزی عصبی،کلامی (N.L.P) می نامند.
به طور کلی مردم، در ارتباطات خود به یکی از چهار سیستم عصبی زیر گرایش دارند:
افراد بصری،افراد سمعی،افراد لمسی،افراد حسابگر (منطقی – استدلال گر)