منشور پارسو ماش از كوروش هخامنش
بگذاريد هر كس به آيين خويش باشد
زنان را گرامي بداريد
فرودستان را دريابيد
و هر كس به تكلم قبيله خود سخن بگويد
آدمي تنهادر مقام خويش به منزلت خواهد رسيد
گسستن ز نجيرها آرزوي من است
رهايي بردگان و عزت بزرگان آرزوي من است
شكوه شب و حرمت خورشيد را گرامي مي دارم
پس تا هست
شب هايتان به شادي باشد و
روزهايتان رازدار رهايي باد
اين فرمان من است
اين واژه وصيت من است
او كه آدمي را از مأواي خويش براند
خود نيز از خواب خوش رانده خواهد شد
تا هست
هوادار دانايي و تندرستي باشيد
من چنين پنداشته
چنين گفته
و چنين خواسته ام.
+ نوشته شده در پنجشنبه سوم بهمن ۱۳۸۷ ساعت 12:38 توسط فیض
|